Ayon sa kapita-pitagan kong tropang si Wiki, ang New Year’s Reso daw “is a commitment that a person makes to one or more lasting personal goals, projects, or the reforming of a habit. This goal must be reached by the next New Year. Keep in mind that this is a goal, not a wish and should be something that you as a person could strive for.” Simpleng pakahulugan ngunit malalalim ang pinaghuhugutan.

                Hindi ito isang buwang panata o masabi lang na may new year’s resolution ka para makiuso. Hindi ito wish kaya huwag nang mag-isip ng imposibleng bagay na alam mong hindi mo magagawa. Dapat daw madaling abutin o gawin tulad ng pagpapapayat. Pangarap este goal ng mga may kalakihan ang pangangatawan (o chubby para cute). Andyan din ang mga paboritong New Year’s reso na “Hindi na iinom (o kung anung bisyo), malalate at magpapakabuti na.”  mga gasgas na linyang bumebenta pa rin.

                Naisipan ko rin dating i-take ang hamon ng tradisyong ito ngunit isa rin ako sa karamihang nabigo tulad ng mga hindi pinangalanang tauhan na kumukuha ng hunter exam sa anime na hunter x hunter. Magkagayunman, susubukan ko pa rin baka this time maka-tsamba dahil isusulat ko na sa papel at hindi sa hangin ang mga layunin na gusto kong matupad sa taong ito para ichecheck ko na lang yung mga matutupad. At least hindi na masama kung may iilang check kesa naman bokya. Makabubuti rin ito sa atin life journey upang hindi mo maisip na nasayang ang taon dahil parang walang pinatunguhan ang buhay mo.

Heto ang iilan sa mga gusto kong gawin o matupad sa taong ito.

December 28, 2006

3:58pm

                Sinasabi ko sa mga kaibigan ko na bestfriends ko ang mga ipis, pero expression ko lang yun noh! Dahil pag sinabi mong takot ka sa ipis, hahagisan ka nila nito at tatakutin hanggang lumuha ka ng dugo.

                Gabi. Nanood ako ng tv mag-isa, napansin kong may ipis na nakapatong sa isa pang nakahilatang ipis. Akala ko naghahalikan pero habang tumatagal parang iba yung ginagawa ng nakapatong na ipis. Grabe kadiri! Kinakain niya pala yung kapwa niya ipis! At yung parteng ulo lang ang gusto niya. Tapos nung wala nang ulo yung biktimang ipis at hirap at mabagal na naglalakad palayo yung cannibal na ipis, syempre naki-eksena na yung bida at ako yun! Di nako nagpatumpik-tumpik pa, pinalo ko agad siya ng barkong tsinelas at sabay sabing, "Nagkasala ka sa batas ng ipis. Buhay ang kinuha mo kaya’t buhay din ang kabayaran." Ang taray diba? Bad trip nga lang dun ay yung pagkakalat ng lamang tiyan ng cannibal na ipis. Eooowwwww……..

                Ako po pala si Michelle Taymun Barquillo. Shobe ang palayaw ko, salitang intsik na ibigsabihin ay nakababatang kapatid na babae. Anak ako ng nanay at tatay ko at may isang ate. Ang mama ko ay taga-Mountain Province at Capiz naman ang probinsya ng papa ko. Hindi ko alam kung importante pang sabihin yun eh di ko rin naman alam kung pano sila nagkakilala eh! Ireresearch ko pa lang.

                Ipinanganak ako sa Hospital ng Maynila. Normal delivery. At ang tsismis saken, isa raw akong malusog na baby. Isa sa mga may pinakamabigat na timbang na ipinanganak sa araw na yun pero kung titingnan mo ako ngaun, parang di naman nangyari yun!